NIET AAN DE ROZE OLIFANT DENKEN…niet aan de roze olifant denken…niet aan de roze olifant denken…

Drie keer raden wat er nu in breedbeeld geprojecteerd wordt in je gedachten…Hoe lastig is het immers om te horen waar je NIET aan moet denken.  Met name wanneer dat bijna als een mantra herhaald wordt. Je klampt je vast aan dat ene zinnetje, maar het is al te laat: je gedachten gaan hun eigen gang en nemen een loopje met je.
Denk maar aan de geliefden Orpheus en Eurydice uit de Griekse mythologie, die elkaar door de niet-boodschap’ voor eeuwig kwijt raakten. Orpheus, die afdaalde naar de Onderwereld om daar zijn vrouw terug te halen en als boodschap mee kreeg dat zij hem terug naar de Bovenwereld zou volgen, zolang hij maar NIET om zou kijken. De verleiding was te groot, de spanning ondraaglijk….Orpheus draaide zich nog maar net om of hij zag zijn geliefde terugglijden naar de Onderwereld om haar daarna nooit meer terug te zien. Nou, dat heeft me nogal een impact, zo’n klein woord als ‘NIET’.

En toch is dat vaak wat de boventoon voert in onze communicatie met kinderen. Zit je er klaar voor?…….’Niet rennen, niet duwen, niet trekken, niet knoeien, niet treuzelen, niet met je vingers eten, niet met je schoenen op de bank, niet slaan, niet zomaar oversteken, niet gillen, niet pakken, niet doorstrepen, niet kliederen, niet zonder jas, niet die trui aan trekken, niet schelden, NIET.. NIET.. NIET!

Wanneer onze taal zo doorspekt is met deze negatief getinte boodschappen, mogen we dan eigenlijk wel van kinderen verwachten dat ze deze eigenhandig omzetten naar de positieve variant? Is het niet veel makkelijker wanneer we kinderen vertellen wat ze WEL mogen doen? Het lijkt zo eenvoudig….en dat is het ook! Heerlijk toch, om te horen wat je wel mag en waaruit je wel mag kiezen? Om zeker te weten welk gedrag van je verwacht wordt.
Het vraagt even wat ‘omdenken’, dat wel. Maar dan dit keer van ons als ouders. En dat kunnen wij als volwassenen wel aan, toch..?
Dus als ik de volgende keer beneden kom en mijn dochter haar broertje als trampoline zie gebruiken, produceert mijn ‘omdenkende’ brein vast de volgende, positieve reactie: ‘Wel met sokken op de trampoline, hè!’ 😉  
 

 

 

‘De roze olifant..’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *